توسعه فردیموفقیت

شغلتان را بپذیرید، شاید تا ابد ادامه یابد

ما در عصر و فرهنگی زندگی می‌کنیم که رویای موفقیت زودهنگام و باز نشسته شدن زود هنگام را ترویج می‌کند. گاهی به ما می‌گویند که بهشت برین زمان بازنشستگی در انتظار هر کس که آن را بخواهد قرار دارد. در حقیقت، بسیاری از بازنشستگان هویت خود را بر‌اساس شغلی که داشته‌اند تعریف می‌کنند و آرزومند فعالیت‌ها و مسئولیت‌هایی هستند که یک عمر کار برای آنها فراهم کرده است.

شغلتان را بپذیرید، شاید تا ابد ادامه یابد
شغلتان را بپذیرید، شاید تا ابد ادامه یابد

برای «وینسنت» هشتاد و یک ساله، که سراسر عمرش در نیویورک زندگی کرده است، بازنشستگی پس از ۶۰ سال کار رویایی نبود که به حقیقت بپیوندد. «به نظر می‌رسد برخی افراد از اینکه بازنشسته می‌شوند خوشحالند، اما من احساس می‌کنم چیزی را از دست داده‌ام. احساس خرسندی‌ام کم می‌شود.» اما او با خدمت در هیئت‌ مدیره شورای محلی، که درباره منطقه‌بندی زمین و استفاده از آن تصمیم‌گیری می‌کند، راهی برای فعال ماندن خود یافته بود. وینسنت می‌گوید: «شورای محلی مرا به حرکت وادار می‌کند.» او در هیئت‌ مدیره، که مزدی بابت آن نمی‌گیرد، اغلب به اختلافات و درگیری افرادی که در همسایگی یکدیگر زندگی می‌کنند، رسیدگی می‌کند. وینسنت می‌کوشد همه افراد را آرام نگه‌ دارد و دخالت و نظرات خود را به کمترین میزان می‌رساند. «اگر قرار است چیزی بگویم، باید ارزش گفتن داشته باشد.» اما هنگامی که نوبت به رأی‌گیری می‌رسد، او از یک عمر تجربه خود بهره می‌گیرد. «تعداد شرکت‌ها و سازمان‌هایی که اداره کرده‌ام بیشتر از موهای سرم هستند، با خود می‌اندیشم «و پس از آن، چه کار کردم؟ و این مفید است.»
تنها عامل مهم در شکل دادن هویت یک فرد بازنشسته سوابق شغلی اوست که حتی بر سوابق خانوادگی می‌چربد.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا