توسعه فردیموفقیت

نقش خود را در نتیجه به دست آمده مشخص کنید

کنفوسیوس می‌گوید: «پیروزی هزار پدر دارد؛ شکست یتیم است.» معمولاً پیروزی‌ها را به حساب خود می‌نویسیم، اما سرزنش مسئولیت شکست‌ها را متوجه دیگران می‌کنیم و قصور آنها را عامل شکست می‌دانیم. باید درباره سهم خود در نتیجه به‌دست آمده‌، روشن و شفاف باشیم. اگر سهم خود در موقعیت را بزرگ‌نمایی کنیم، برای تکرار کارهایی که موجب موفقیت شده بودند، آمادگی نخواهیم داشت. به همین ترتیب، اگر نقش خود را در شکست‌ها و تلاش‌های ناموفق نادیده بگیریم، نمی‌توانیم درباره اشتباهات فکر کنیم و از آنها درس بگیریم. فکر کردن درباره اموری که مشکلی ندارند و به خوبی پیش می‌روند و آنها را حاصل توانایی دانستن‌، اما تقصیر را بر گردن دیگران گذاشتن، کار راحتی است. ولی این کار فایده‌ای برای ما ندارد، زیرا به کسب موفقیت‌های بیشتر کمک نمی‌کند.

نقش خود را در نتیجه به دست آمده مشخص کنید
نقش خود را در نتیجه به دست آمده مشخص کنید

بسیاری از مردم، «پل باران» را «پدر اینترنت» می‌شناسند. پل در سال‌های ۱۹۶۰ به عنوان مهندس در شرکت‌ راند کار می‌کرد و در تکنولوژی سوئیچینگ بسته‌ای نقش مهمی داشت. بعدها این تکنولوژی هسته مرکزی توسعه اینترنت شد. پل، که در زمان کودکی از لهستان به ایالات‌متحده مهاجرت کرده بود، کوشید نظریات خود را درباره اینترنت به شرکت‌های بزرگ ارتباطات بفروشد. همه آنها بی‌علاقه بودند. او به یاد دارد که مسئولان و مدیران بلافاصله او را رد می‌کردند. «مجسم کنید، آنها به حرف‌های این مرد جوان گوش می‌کردند و می‌گفتند: «گوش کن، همین حالا، برو بیرون‌» پل تسلیم نشد و از دیدگاه‌های خود دست نکشید. او دریافت که آنچه نیاز دارد فروش یک محصول تازه نیست، بلکه به شنوندگانی متفاوت نیاز دارد. او شنوندگان خود را هنگامی یافت که نظریاتش را به ارتش ایالات متحده ارائه داد، آنها به نظریات او توجه کرده و آن را ستودند. پل به راحتی دیگران را در کوشش‌های خود سهیم می‌کرد. «اینترنت کار هزاران نفر است. هر یک از ما قطعه کوچکی بر آن افزوده‌ایم.»‌ و سی سال پس از بنیان نهادن اینترنت، او هنوز ایده‌های بزرگی در سر دارد و رویای او تبدیل این ایده‌ها به پروژه‌ای سود‌آور است: «من این شرکت‌ها را راه‌اندازی می‌کنم، بعد شخصی باهوش‌تر از خود پیدا می‌کنم تا آنها را اجرا کند و من از شر آن خلاص شوم.»
در صورتی که از افراد بخواهیم درباره شکست‌ها و موفقیت‌ها و نحوه وقوع رویدادها توضیح دهند، احتمال اینکه برای شرح جزییات موفقیت‌ها بیش از شکست‌ها صحبت کنند، ۷ برابر است. این تمایل در میان کارگران کم‌تجربه ۱۹ برابر رایج‌تر است؛ آنها موفقیت‌های خود را می‌ستایند، اما سرزنش شکست‌ها را متوجه دیگران می‌کنند و خود را بی‌گناه می‌دانند و به این ترتیب چیزی نمی‌آموزند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا