توسعه فردیموفقیت

گوش کردن بهتر از صحبت کردن است

ما درباره چیزی که می‌خواهیم صحبت کنیم، چه مقدار بگوییم و چگونه آن را خوب بیان کنیم، فکر می‌کنیم. ما درباره صحبت کردن چنان وقت می‌گذاریم و مراقب گفته‌هایمان هستیم که زمان صحبت نکردن را زما ن استراحت می‌دانیم. به جای، گوش کردن و شنیدن فعال، دل سپردن و توجه به آنچه دیگران می‌گویند تنها راهی است که می‌توانیم از آنها بیاموزیم و بهتر می‌توانیم آنچه را که می‌خواهیم بگوییم تنظیم کنیم.

گوش کردن بهتر از صحبت کردن است
گوش کردن بهتر از صحبت کردن است

چهل و هفت سال از ازدواج «دان» سپری شده است. او قبول دارد که کسی تصور نمی‌کرد او بتواند شوهر خوبی باشد. «مادر من می‌گفت همسر تو چطوری می‌تواند با تو کنار بیاید. اگر با نظر او مخالفت می‌کردم، به من دستور می‌داد از او عذر‌خواهی کنم. هر بار وضع این طور بود.» دان ادامه می‌دهد: «یک بار که چندان به صحبت‌های همسرم توجه نداشتم، او داستان جالبی از یکی از همسایه‌ها برایم نقل کرد. فردای آن روز من داستان را موبه‌مو برای همسرم تعریف کردم؛ فراموش کرده بودم کسی که این داستان را برایم تعریف کرده خود او بوده است.» طولی نکشید که دان متوجه اهمیت ارتباط در بحث‌هایشان شد. «ما می‌توانستیم درباره یک شخص بحث کنیم، نه کارهایی که می‌کند، یا چیز مهمی را فراموش کنیم و روشن شد که مشکل اینجاست که در درجه اول ما توجه کافی به حرف یکدیگر نداریم.» حالا دان می‌گوید: «‌دریافتم که شنیدن یک مهارت است و مانند هر مهارت دیگری، هر قدر کمتر به آن توجه کنید، اشتباهات بیشتری مرتکب می‌شوید. این اشتباهات از آن نوع اشتباهاتی است که نمی‌توان بر آن سر‌پوش گذاشت، زیرا شخصی که با شما صحبت می‌کند می‌داند شما مرتکب اشتباه شده‌اید.»
معمولاً افرادی که خوب صحبت می‌کنند، شنوندگان خوبی نیستند. در واقع، افرادی که خود را سخنور می‌دانند، عقیده دارند که برون‌گرا هستند؛ در حالی که شنوندگان خوب عقیده دارند که درون‌گرا هستند. شنوندگان خوب در این که خود را به جای دیگران بگذارند و از دید آنها مسائل را ببینند، ۶۰ درصد موفق‌‌ترند.

پاوک ۱۹۹۷

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا